Monday, November 28, 2016

අලුත් චින්තන රාමුවක් අවශ්‍යය

මගේ  සටහන  ලියන්න  පාදක  වන්නේ  ට්‍රාන්සිල්වෙනියා බ්ලොග්  සටහනක්.  ඉතාමත්  සුන්දර  සංචාරක  අත්දැකීමක්  සේ ගැලපුණු  ඒ  සටහන  මෙතනින්  කියවන්න.  ඇත්තෙන්ම  ඒ  සටහන  නොකියවා මේක  කියවීමෙන්  වැඩක්  නැහැ.

මේ  තමා  මගේ  සටහනට  අවශ්‍ය  පූර්විකාව  සපයන  කොටස.

"ධනවාදයේ සියළු අයහපත් ලක්‍ෂණ මම ඩිට්‍රොයිට් හිදී දුටුවෙමි ...
ප්‍රජා පීඩක සමාජවාදය නිසා මස් රාත්තලක්, සීනි කිලෝවක් ගැනීමට පෝලිම් වල පැය ගනන් සිටි මිනිසුන් මගේ මතකයට නැගේ.

සමාජවාදය යටතේත් ධනවාදය යටතේත් මිනිසුන් විඳවනවා මම දිටිමි. මෙම සමාජ ආර්ථික විඳවීම් අවසන් කරන තෙවැනි මානුශිකවාදී ක්‍රමයකට අප යා යුතුය​. "


සාම්ප්‍රදායික ධනවාදය සහ සමාජවාදය කියන්නේ හෙන රූඩිමෙන්ටරි තියරි. එව්වයේ කියන්නේ සරල දෙයක් කලාම සියල්ල හොඳවෙලා ඔක්කොම ලස්සන වෙලා යාවි කියන එක. ඔය වගේ රූඩිමෙන්ටරි තියරි වල අවසානේ තියෙන්නේ they all lived happily ever after වර්ගයේ සුරංගනා කතා වැනි සැනසිල්ලක්. හැබැයි කතාව මහා පොළොවේ හිටෙව්වම ඔය 'ආෆ්ටර්' කොටස තමයි තීරණාත්මක වෙන්නේ. සමාජවාදී වද කඳවුරුවල ධනවාදී ආර්ථික අවපාත වල අපි දකින්නේ ඒ "හැමෝම සන්තෝසෙන් ඉන්න" කතාවේ සත්‍ය ස්වරූපය.

මේ මූලධර්ම පරණයි. ඒවා නිර්මාණය වන්නේ සියවසකට එහා සමාජ තත්ත්ව තුල. නිකමට හිතන්න ඒ තත්ත්ව ලෝක යුද්ද කාලෙට වඩා පරණයි. ලංකාවේ මිම්මෙන් කිව්වොත් අර බැද්දේගම සිළිඳු ලා නිර්මාණය වෙච්ච ගම්පෙරළියේ චරිත නිර්මාණය වෙච්ච යුගයට වඩා පරණයි. වර්තමානය තීන්දු කරන්න මේවායින් පුළුවන් කියන්නේ මිනිසා පහුගිය සියවසකට වඩා කාලයක් අත්කරගත්ත සියලු බුද්ධිමය ජයග්‍රහණ තේරුමක් නැහැ කියන එක. මොකද අල්ටිමට් තියරිය හදල තියෙන්නේ ඊට කලින්ලු නේ.

ධනවාදය විසින් සමාජගත කල ඇතැම් සංකල්ප අනාගතයට වැදගත් වෙනවා. සමාජවාදය විසිනුත් සමහර වැදගත් සංකල්ප සමාජගත කරලා තියෙනවා. මේ සංකල්ප සමාජයේ ඉදිරි ගමනට වැදගත් වෙන වටින අදහස්. හැබැයි ඒ එකකින්වත් අපිට වර්තමානයේ ගැටළු හෝ ඒවායේ අනාගත දිගුවන් සපුරා විසඳන්න බැහැ. ඒවා පරිපූර්ණ උත්තර නෙවෙයි. ඒ වගේම අධික ජනගහනය සම්පත් හානිය, ආදී හේතු මත නිර්මාණය වෙච්ච ඒ කාලේ නොදැක්ක නමුත් අද අපිට වැදගත් වන ගැටළු රාශියක් අලුතෙන් හැදිලා තියෙනවා .

සමහරු කියනවා "ක්‍රම දෙකේ මිශ්‍රණයක්" කරමු කියලා. මේ කියන්නේ ප්‍රාථමික එක ක්‍රමයක් වෙනුවට ඒ වගේ දෙකක් මිශ්‍ර කරන්න. ලොකු වැදගත්කමක් නැහැ. කාරණා බැලන්ස් වෙයි එහෙත් යල්පැනගිය කමේ අඩුවක් නැහැ.

මේ නිසා වෙන්න ඕනේ අලුත් චින්තන ධාරාවකට ලෝකය යන එක. ඒ චින්තන ධාරාව තුල ධනවාදයෙන් සමාජවාදයෙන් [සහ එවැනි ක්ලැසිකල් සංකල්ප රාශියකින්] ගත්ත සාරයක් තියෙයි එහෙත් වඩාත් වැදගත් අලුත් තත්ත්ව තුල නිර්මාණය වන අලුත් ගැටළු වලට අවශ්‍ය අලුත් පිළිතුරක් හොයන එක. අර පරණ කුණු කන්දල් වලින් ස්වායත්ත ව

අනික ඒක නිකම් "වෙළඳපොල නිදහස" "නිර්ධන පන්ති ආඥාදායකත්වය" වගේ සිම්පල් රූඩිමෙන්ටරි තියරි වලට වඩා මාර සංකීර්ණ සහ ගතික තියරි ගොඩක සංකලනයක් වෙයි. වෙන්න ඕනෙත් එහෙමයි. කොටින්ම ඒකට අමුතු නමක්, බල කඳවුරක් , දේශපාලන පක්ෂයක් ඕනේ නැහැ. පොදු මානව චින්තනයක් ලෙස ක්‍රමිකව විකාශනය වුණාම ඇති.

Friday, June 10, 2016

ආගමේ (ඇදහිල්ලේ) ඉලෙක්ට්‍රිකල් උදාහරණය සහ අයි ටී උදාහරණය

බුදුන් වහන්සේ ජේසු තුමා නබි තුමා [මාක්ස් තුමා] මේ කිසිවෙක් ආගමක් දේශනා කර නැහැ. ආගම් දේශනා කරන්න බැහැ. දේශනා කලේ දර්ශනයක්. ලෝකය විශ්වය ජීවිතය ගැන කිසියම් වූ දර්ශනයක්. මේ දර්ශනය අහපු මිනිස්සු තමා ආගම් නිර්මාණය කලේ. 

එතැනදී මම සලකන්නේ ආගම කියන්නේ ශ්‍රාවක මනසේ පවතින ප්ලග් බේස් එකක් [ෆීමෙල් සොකට් එකක්]. දර්ශනයක් කියන්නේ ප්ලග් එකක් [මේල් කනෙක්ටර් එකක්] ඔන්න ඔය ප්ලග් එකක් ගානට ශ්රාවකයට ෆිට්වෙලා ප්ලග් බේස් එකට වැදුනම මනුස්සයට ආගමක්තියෙනවා. බොහෝ දෙනෙකුගේ ප්ලග් බේස් කුඩා කල සිට හදනවා මව්පියන් ගහගත්තු ප්ලග් එක ගහගන්න.

ආගම හැරයාම ලෙස බොහෝ දෙන කරන්නේ ප්ලග් එක ගැලවීම. ඒ මොහොතේ එන ජොලියට නිරාගමික නිරාගමික කිව්වට මේ පාර්ශ්වයන් ආගමට පදනම් වන ප්ලග් බේස එක පවත්වාගෙන ඉන්නේ. වෙනත් එකක් ඕකට හයිවෙන්න බැරි නැහැ.

අයිඩියෝලොජියකින් නිදහස ලබන එක සිද්ධ වුනේ තවත් අයිඩියෝලොජියක කියවීමකින් නම් ගැලවුණු එක වෙනුවට අලුතෙන්  කියවපු සවිවීම වලකන්න බැහැ. එසේ ආගමෙන් නිදහස ලබන්නා එකම මොහොතේ එකක් ගලවලා අනික හයි කරගන්නවා. හැබැයි එකක් ගලවපු නිසා කියන්නේ නිරාගමික කියලා. දෙවනුව කියවූ අයිඩියෝලොජිය හයි කරගෙන කියා දන්නේ නැහැ.

මගේ මතය නම් අයිඩියෝලොජියකින් / ආගමකින් / ඇදහිල්ලකින්   නිදහසලැබීම ස්වයං අවබෝධයක් වෙන්න ඕනේ. මොකද ඒ තත්වය ස්වාභාවිකව වටහා ගන්න පුළුවන් දෙයක්. කාගේවත් කියුම් බස් අවශ්‍ය නැහැ.

මේ  කතාවම අයි ටී  උදාහරණයකින්  සැලකුවොත්; සංකල්පයක් ලෙස ඇදහිල්ල හෙවත් ආගම කියන්නේ ක්ලාස් එකක්. බුද්ධාගම, ක්‍රිස්තියානි ආගම්, හින්දු ආගම ආදිය [සමහරුන් අල්ලගෙන ඉන්න හැටියට මාක්ස් ආගම, සිසෙක් ආගම] ඒ ක්ලාස් එකේ ඔබ්ජෙක්ට්ස්. මනසින් ගලවලා අයින් කල යුත්තේ ක්ලාස් එක මිස ඔබ්ජෙක්ට්ස් නෙවි. ක්ලාස් එක මනසේ තියෙනකම් අලුත් ඔබ්ජෙක්ට් හැදෙන්න පුළුවන්.

නිරාගමික වීමේදී අපි ප්‍රහීන කල යුත්තේ මේ ජෙනරික් "ඇදහීම" හෙවත් "ආගම" කියන සංකල්පයයි. එනම් සැබෑ නිරාගමිකත්වය කියන්නේ ප්ලග් බේස් එක ගැලවීම. ඊට පස්සේ ආගම ගැන හෝ ආගමට එරෙහිව ඔය අස්ස වලිප්පු හැසිරීම එන්නේ නැහැ. 


ආගම් හරියට රෝමානු ජුපිටර් ඇදහීම් හෝ ග්‍රීක සියුස් ඇදහීම් වගේ තත්වයකට එන්නේ එතකොට. අපි  දැන්  රෝම  හෝ  ග්‍රීක  දේව  කතා  ගැන  මැරීගෙන  අදහන්න  හෝ  මැරීගෙන  එරෙහි  වන්න  අමාරුවකින්  පෙළෙන්නේ  නැහැනේ.  අපි  අපේ  කතාබස්  තුල  සංස්කෘතික   අවශ්‍යතා  වෙනුවෙන්  ඒවා  ඕනෑතරම්  යොදාගන්නවා.  අපි  ඒ  රටවල  ට්‍රිප්  ගියාම  ඒවායේ  සිද්ධස්ථාන  බලන්න  යනවා.  අපි  ඉපැරණි  විශ්වාසයන්  ගැන  කතාවෙනවා  අපේ  ලේඛන  වල  භාෂා  ප්‍රයෝග  ලෙස  යොදා  ගන්නවා  [By Jupiter, yes !!!] එහෙම  කළා  කියලා  අපි    ඒ  ආගම  අදහන්නන්  වෙන්නෙත්  නැහැ.  ඒ  නිසා අපි  අද  පවතින  ආගම්  අපේ  මනස  තුල පත්කළ  යුත්තේ  අර  රෝම  ග්‍රීක  ආගම්  වල  තත්වයට.

මේ  ඉහල  පරිච්චේදය  ලියන්න  එක්තරා  නිරාගමික  මුහුණු පොත්  කණ්ඩායමක  මගේ  අත්දැකීම්  බලපෑවා.  මේ  පිරිස  බොහොම  හොඳ  පිරිසක්, කිසි  වරදක්  නැහැ.  හැබැයි  එකඟ  වෙන්න  අමාරු  අදහස්  රාශියක්  දැක්කා. සමහරු  තර්ක  කළා  ආගම  හැරගියපු  කෙනෙක්  සිද්ධස්තානයකට  යන්න  හොඳ  නැහැ.  ආගමික  දෙකට  ගරු  කරන්න  එපා.  ආගමත්  එක්ක  දිගටම  ගැටෙන්න  ඕනේ  ආදී  වශයෙන්.  මේ  කට්ටිය  තාම  ප්ලග්  එක  ගලවපු  ප්ලග්  බේස්  එක  වේදනා  කාරී  ලෙස  ඕපන්  තියාගෙන ඉන්න  කට්ටිය.  ආගම  ගැන  මට  කියන්න  තියෙන්නේ  ටේක් ඉට්  ඊසි  කියලා  විතරයි. මම  හිතන්නේ  ප්ලග්  බේස්  එකත්  ගලවා සිත  නිවා  සුවපත් කරගත්තම  ආගම  ගැන  
 රෝමානු ජුපිටර් ඇදහීම් හෝ ග්‍රීක සියුස් ඇදහීම් වගේ සලකන්න  ඔවුන්ට  හැකි  වේවි.  

වැඩේ  තියෙන්නේ  ඔය ප්ලග් බේස් එක ගලවන්න නම් තමන්ම අවබෝධ කර ගන්න ඕනේ. 
වෙන කෙනෙකුගේ කියවීමකින් බැහැ. මාක්ස්  ගෙන්  සිසෙක්  ගෙන්  ඒ  අවබෝධය   ණයට  ගන්න  බැහැ.  එතකොට  ඒ  ආදරණීය  ගුරු  දේවයන් වහන්සේ සෙට්  වෙනවා  ප්ලග්  බේස්  එකට. සමහරු නිරාගමික කියමින්  ඒ ගුරු  දේවයන් වහන්සේලා   කියපුවා අමු අමුවේ අදහන්නේ ප්ලග් බේස් එක නොගලවීම නිසා. ඒ වගේම තම අවබෝධයෙන් තොරව "ණයට ගත්තු දැනුමකින්"   නිරාගමික  වෙන්න හදපු  නිසා.

 බුද්ධාගම, ක්‍රිස්තියානි ආගම්, හින්දු ආගම ආදි දේවල්  වලින්  නික්ම  යන  කොට  අපිට  තියෙනවා ඒවායේ  කාරනා  විවාද   කරන්න.  ඔය  කියන  දේ   ඔහොම  වෙන්න  පුලුවන්ද?  ඕක  තව  මෙහෙම  වෙන්න   බැරිද?  මේ  කාරණයට  මට  එකඟ  වෙන්න  පුලුවන්ද?  ආදී  වශයෙන්.  නමුත්  ඒ  ප්ලග්  එක  ගැලෙව්වට  පස්සේ   ජෙනරික්  ඇදහිල්ල  හෙවත්  ප්ලග්  බේස්  එක  ගැන  අපිට  එහෙම  දේවල්  නැහැ  විවාද  කරන්න.  ඒ  සංවාදය  පටන්  ගන්නේ  "මම  ආගමිකයෙක්  වෙලා උන්නේ  කොහොමද?"  කියන  තැනින්.  ආගමිකයෙක්  කාලේ  මම අහවල්  කාරනා  මෙහෙම  එල්බගෙන  උන්නා.  අහවලා  කියාපුවා  මෙහෙම  අන්ධ  භක්තියෙන්  ඇදහුවා.  මම  තාර්කික  සංවාද  අහවල්  හේතු  මත  නතර  කළා.  සෑම  ඇදහීමක්ම  එහෙමයි.  හෙටත්  මම  දේවල්  එහෙම  එල්බ  ගෙන බදාගෙන  අදහාගෙන  ඉන්න  පටන්  ගනියිද?  ඔන්න  ඔහොම  තර්කනයක්  තමා  මටනම්  තිබ්බේ.


අතුරු ප්‍රශ්න  එනවා.  එකක් තමා: හැමෝම  මොනවා  හරි  විශ්වාස  කරනවා   නේද?  ඔයා  පාර  පනිද්දී  වාහනේක  නොහැපෙයි  කියලා  විශ්වාස  කරන්නේ  නැද්ද?  ඔයා අඩිය  තියද්දි  ඔතන  මහ  පොලොව  කියලා  විශ්වාස  කරන්නේ  නැද්ද?

 මෙතන  එන්නේ  වචනාර්ථ  ගැටලුවක්. විශ්වාස  කියන  වචනයට  අර්ථ  ගොඩයි. මම  දන්නා  අනිත්  බාසාව  වන  ඉංග්‍රීසිය  එක්ක  ගලපා  ගතහොත්  ඇදහිලි මය  විශ්වාසයකට කියන්නේ  faith. මතවාදයක්  කාරනා  නොසොයා  හරි  ඇතැයි  විශ්වාස  කරනවට  belief කියනවා. මොකක්  හරි  දෙයක්  ඔහොම  වෙයි  කියල  අත්දැකීමෙන්  එන  විශ්වාසයට  trust කියනවා. confidence කියන්නේ  තමා  [හෝ  වෙනකෙකු] ගැන  ඇති  විශ්වාසයට.  ආගම  හා  ඇදහිල්ලට  අහුවෙන්නේ 
faith  සහ   belief කියන  දෙක.  අපි  මේ  කතා  වෙන්නේ  ඒ  දෙක  ගැන  පමණයි.

ලෝකේ  හැමෝම  ඉන්නේ  කිසියම් 
අයිඩියෝලොජියක [දෘෂ්ටිවාදයක]  නේද?  මේ  තවත් අතුරු  ප්‍රශ්නයක්.   ශිෂ්ටාචාරය  විසින්  නිර්මාණය  කල  සෑම  දෙයකම  කිසියම්  අයිඩියෝලොජි  ස්වභාවයක්  තියෙනවා.  හැබැයි  ගැටලුව  වන්නේ,  ඒවා කෙතරම්  බදාගෙන  ඉන්නවද  කියන  එකයි.    ඇදහිල්ල  හෙවත්  faith  සහ   belief කියන  දෙක  එන්නේ  ඒවා දැඩිව  බදා  ගත්තම. ඔය  කිසිම  දෙයක්  අදහා  නොගෙන මේ  ශිෂ්ටාචාරය  ඇතුලේ  කිසි  කරදරයක්  නැතුව  ඉන්න  පුළුවන්  සරළ  අවබෝධයෙන්.

ඒ  තර්කයම  දිගු  කරන්න  පුළුවන්  ආගමික  දේශපාලනික  නායකයන්ගේ  උගැන්වීම්  වලටත්. ඕවා  කියවා  තේරුම්  ගෙන  එහි අඩුපාඩු  හඳුනාගෙන  ඒ  ශාස්ත්රූන්  අදහන්නේ  නැතුව  තමන්ට  සුදුසු  යමක්  ජීවිතේට අරගෙන  අගේට  ඉන්න  පුළුවන්  නිරාගමිකයෙක්  වශයෙන්. ඊසොප්ගේ  උපමා  කතා  කියවල  අපි  ජීවිතේට  යමක්  ගත්තට  ඊසොප්  ව  අදහන්නේ  නැහැ නේ  අන්න  ඒ  වගේ.


Saturday, May 21, 2016

Of Religion and lack of it





I find following facts important if you're considering the possibility of any religion being universal truth. Warn, in this context I do not explicitly respect any religion for the sake of my argument. So pls do not get hurt. W/o debate you can never understand.


1. Assymetry of wisdom:



Why do religions always owe their roots to the other preceding religions? If it is bloody truth, why needing an alibi? Why can't it stand totally on their own, leaving behind the childhood preachings of the founder completely?


Christ invented the redemption for the curse mentioned in Judaism. Buddha found the end to the sansara cycle which was taught in pre-buddha vedic teaching. Big problem is, if we think that one religion is the universal truth, then its preceding religions also have to be a part of that truth. Then you feel very unfair to think that only a particular set of people knew all the truth and rest of the world never did.


Buddha alone can be super-genius, but how can many preceding Indians also be super-genius [for their share in Dhamma] but Hebrews, Egyptians or Chinese weren't? I'd expect wisdom to happen all over, not at only one place.


2. Failure to see life as Evolution:



Life was a key topic of every religion. But so far I have never seen a precise explanation of life being derived from tiny molecular beings many billions of years ago, found in any of the religions. I know some ppl have found one or two similar lines. But the ones I saw are in the type of "nostre-damus knew 9/11", i.e. very distant word riddles that can be interpreted as you wish.


I am with strong understanding that life got derived from small molecular beings. There is so much evidence for it. But why did all religion founders fail to explain it? They have taken up similar topics, so you can't say that they knew it but found it irrelevant. I think they DID NOT know it. And it is a very important fact they have missed.


3. Need for intangibility to explain life:



What would a vedda/tribesman think if he sees a robot or a car? He would beyond doubt think that there lives some soul in it. It is natural to associate some intangible force to any activity that you fail to understand. I think that soul/athman/gandabba+prathisandhi et al are similar attempts. Truth remains that simple biology and chemistry can explain all what human/life does, if that extremely complex process can be deduced within a human brain. In another words, life's material explanation still lacks enough neuron CPU power to be deduced, but it is deterministic.


It makes intangibility optional. No longer an essence. Whereas all religions have noticed the macro scale complexity of life as a result of an intangible force.


4. Why do we not find people "realize" other religions w/o influence:


Let's say that religion XXX is the truth but only truth. So every religion including YYY are false. If this is true, I'd expect to see people of YYY realizing XXX on their own. Every human is with a certain mental capacity. Evolution has spread thinking power equally. So why do we not see that this happening often. Most religious conversions occur due to association of people, critical events of life, reading a book of it, education and religious schooling, following the majority of the country etc etc.


In all cases of conversion previous knowledge of XXX is an essence to convert into that. If XXX is truth, I'd like to see many ppl have found it on their own, in different variants. Many math theories are found that way in different places independently. Sadly we see no such cases for religions.


5. Causality [I did not mean Hethu Pala Vaadaya here] and Randomness:


Every religion depends on the framework of cause-result. At macro scale we think that this is so. We have evidence. Pull the trigger bullet goes. Fails to go, some reason can be found. Pure causality.


At micro/nano/pico scale, what we find is a set of random events. They have a probability space of anything. Pull the trigger, the house is built !!! But the likelihood is very low. However these minute scale randomness, which exhibit the nature of converging at macro scale, can be taken as one way to explain the whole universe. Infinite number of minute random events. The collaboration of them leaves us with only distinct macro scale possibilities [infinite number of], which is in fact our imagination.


Pull the trigger goes the bullet
Pull the trigger no bullet as bullets are over
Pull teh trigger no bullet as ignition failed
Pulled the trigger boom goes the gun as road runner has stuffed soil in the front. And you end up with a charcoal fox.


See the number of possibilities are infinite here. But they are not all equally probable.